أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِِ

الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ

اِهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ

صِرَاطَ الَّذِينَ أنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّيِنَ

آميــــــن

دوای ئەوەی کە سورەتی (الفاتحه)ـه ت خوێند و گوتت (آميــــــن)، پاش هەناسەیەک سورەتێکی دیکە بخوێنە ..لە ڕەکاتی یەکەمدا سورەتی (ألإخلاص) مان خوێند. ئەمجارەیان سورەتێکی دی دەخوێنین بۆ نمونە سورەتی (ألنّاس):

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِِ

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ

مَلِكِ النَّاسِ

إِلَهِ النَّاسِ

مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ

الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ

مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ

ئه وجا (الله اكبر) بكه و وێنەی ته كبیرەی یەكەم جار، تا نەرمەی گوێ یاخود تا ئاستی سەرشانەكان، دەستەكانت بكەرەوه با لەپی دەستەكانت ڕوەو قیبله بێت وپەنجەكانت جووت بێت....

(الله اكبر)

  ئەوجا دەچیە (ڕکوع)، له ڕكوعدا پشتت بچەمێنه و به هەردوو ده ستت سەر چۆكەكانت بگره و پشتت تەخت و ڕێك بكه و سێ جار بلێ:   سُـبْحَانَ رَبِّـَى الْعَظيِمِ  (پاکی و بێگەردی بۆ خودای گەورەم)...

سُـبْحَانَ رَبِّـَى الْعَظيِمِ

    

  لە (رکوع) ڕاست دەبیەوە تا پشتت ڕێک دەبێتەوە و بە جوانی بە پێوە دەوەستیت و دەڵێی: سَمِـعَ اللهُ لِمَـنْ حَمِـدَه، كه ڕێك وه ستایت و له جوڵه كه وتیت ده ڵێیت رَبَّنـا وَلَك َالحَمْـدُ... (خودا گوێی لەو کەسە بۆ و، کە سوپاس و ستایشی کرد، پەروەردگارمان! سوپاس و ستایش هەر بۆتۆیە).

سَمِـعَ اللهُ لِمَـنْ حَمِـدَه

رَبَّنـا وَلَك َالحَمْـدُ

 

  
    

W W W . M O S L I M . S E